Ορισμός: Έργο του είναι κατά κύριο λόγο η πρόληψη, η διάγνωση και η θεραπεία ασθενειών που προσβάλλουν τα ζώα, καθώς και ο έλεγχος της καταλληλότητας των σφαγίων πριν διατεθούν στην αγορά για κατανάλωση.

Περιγραφή: Ειδικότερα, οι υπηρεσίες και δραστηριότητες του κτηνιάτρου περιλαμβάνουν αναλύσεις βιολογικών ουσιών μικρών ή μεγάλων ζώων, ακτινολογικές εξετάσεις τραυματισμένων ή κακοποιημένων ζώων, πρόληψη ζωονόσων με χορήγηση εμβολίων ή άλλων προληπτικών σχημάτων, διάγνωση και θεραπεία ζωονόσων, παροχή συμβουλών στους κατόχους οικόσιτων ζώων για αποφυγή ασθενειών, επιτήρηση των χώρων σφαγίων για την τήρηση των κανόνων υγιεινής σφαγής, έλεγχο της καταλληλότητας των κρεάτων για κατανάλωση.
Τα μέσα που χρησιμοποιεί ο κτηνίατρος για την άσκηση του επαγγέλματός του διαφέρουν ανάλογα με τον τομέα απασχόλησης. Χρησιμοποιεί ιατρικά εργαλεία απαραίτητα για τη λειτουργία ιδιωτικού ιατρείου, μικροσκόπια και αντιδραστήρια που είναι απαραίτητα για τη μικροσκοπική και βιολογική ανάλυση στην περίπτωση εργασίας σε εργαστήριο και ειδικό ρουχισμό (φόρμες και μπότες ως τα γόνατα), όταν απασχολείται σε σφαγεία και χοιροστάσια.

Προϋποθέσεις άσκησης:
Χαρακτηριστικά:

Νομοθετική κατοχύρωση: Το επάγγελμα του κτηνιάτρου είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο και η εκτεταμένη κτηνιατρική νομοθεσία, καλύπτει όλες τις γνωστές δραστηριότητες των επαγγελματιών.

Εκπαίδευση: Για την άσκηση του επαγγέλματος του κτηνιάτρου απαιτείται η απόκτηση πανεπιστημιακού πτυχίου από Κτηνιατρική Σχολή. Η μεταπτυχιακή εξειδίκευση δεν είναι απαραίτητη, αν και αποτελεί πρόσθετο προσόν για ορισμένες θέσεις. Απαιτείται άδεια άσκησης του επαγγέλματος.

Σπουδαιότητα: Ο κτηνίατρος πρέπει να χαρακτηρίζεται από ευσυνειδησία, ενδιαφέρον για διαρκή ενημέρωση πάνω στα δεδομένα της επιστήμης του, αυτάρκεια, συνέπεια, επιδεξιότητα, παρατηρητικότητα, ευαισθησία και αγάπη για τα ζώα και τη δουλειά του.

Μέλλον: Παράγοντες όπως η φιλοζωία, η άνοδος του βιοτικού επιπέδου που επιτρέπει την εκτροφή κατοικίδιων ζώων και η εκστρατεία της πολιτείας για την προστασία των ζώων συμβάλλουν στην προώθηση του επαγγέλματος. Παράλληλα, η ευαισθησία που δείχνει η πολιτεία σε θέματα ποιοτικής αναβάθμισης στην εκτροφή των ζώων, καθώς και σε θέματα που αφορούν την προστασία της υγείας του καταναλωτή δημιουργεί προϋποθέσεις απορρόφησης των επαγγελματιών και αισιόδοξες προοπτικές για το μέλλον, ιδιαίτερα στον τομέα της ελεύθερης αγοράς. Αντίθετα, στο δημόσιο τομέα υπάρχει μικρότερη απορρόφηση των πτυχιούχων κτηνιάτρων, λόγω των περιορισμένων θέσεων που υπάρχουν.
Το μηνιαίο εισόδημα των επαγγελματιών είναι συνήθως υψηλό, με σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.

Περιβάλλον ενασχόλησης: Ο κτηνίατρος εργάζεται σε ιδιωτικά ιατρεία, ιδιωτικά εργαστήρια, στο δημόσιο τομέα, (Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτική Τράπεζα), ή ως μέλος Δ.Ε.Π. στις υπάρχουσες πανεπιστημιακές σχολές μετά από μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές. Ακόμη, μπορεί να εργαστεί σε γεωργικούς συνεταιρισμούς και ενώσεις, σε σφαγεία, χοιροστάσια, φάρμες, πτηνοτροφεία, φαρμακευτικές βιομηχανίες και βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων ή ζωϊκών τροφών.

Επαγγελματικές συνθήκες: Ο κτηνίατρος, ανάλογα με την ειδικότητά του, είναι δυνατό να εργάζεται σε ανοικτούς εξωτερικούς χώρους, όπως φάρμες, χοιροστάσια ή σε κλειστούς εσωτερικούς χώρους, όπως πτηνοτροφεία, ιδιωτικά ιατρεία και εργαστήρια. Η εργασία του μπορεί να εκτελείται ατομικά ή ομαδικά.
Οι συνθήκες εργασίας σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ανθυγιεινές και επικίνδυνες, αφού ατυχήματα από λακτίσματα μεγάλων ζώων, δαγκώματα από μικρά ζώα και παθήσεις από ζωονόσους, μπορούν να συμβούν στους κτηνιάτρους. Η σημασία του επαγγέλματος αυτού για την υγεία τόσο των ζώων, όσο και του κοινωνικού συνόλου είναι μεγάλη. Για αυτό το λόγο συνήθως αναγνωρίζεται η συμβολή των κτηνιάτρων.
Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα αντιμετωπίζουν την πιθανότητα μεταθέσεων, ενώ ταξίδια και μετακινήσεις εκτός έδρας είναι για μερικούς εργαζόμενους μέσα στα καθήκοντά τους.

Επαγγελματικές οργανώσεις: