| |
||
|
Ορισμός: Αντικείμενο του είναι η επεξεργασία ακατέργαστου ξύλου για την κατασκευή επίπλων, επενδύσεων τοίχων και κουφωμάτων. Περιγραφή: Οι δραστηριότητες του ξυλουργού περιλαμβάνουν τα
ραντεβού με τους πελάτες, τη μελέτη του χώρου τοποθέτησης της κατασκευής,
το σχεδιασμό κατασκευής ή μελέτης των σχεδίων που προτείνουν οι
πελάτες, την επαφή με τους προμηθευτές πρώτων υλών, την επιλογή και
κατεργασία
του κατάλληλου ξύλου και τη συναρμολόγηση και τοποθέτηση της κατασκευής. Προϋποθέσεις άσκησης: Εκπαίδευση: Συνήθως η τέχνη του ξυλουργού μαθαίνεται μέσα από την εμπειρία, με θητεία κοντά σε κάποιον έμπειρο τεχνίτη. Παράλληλα, υπάρχει η δυνατότητα για σπουδές σε Ι.Ε.Κ. και Τ.Ε.Ε.. Επίσης, ο Ο.Α.Ε.Δ. πραγματοποιεί κατά καιρούς σεμινάρια επιμόρφωσης επαγγελματιών ξυλουργών. Σπουδαιότητα: Η καλή επικοινωνία με τους πελάτες, η καλαισθησία,
η επινοητικότητα, ο δυναμισμός, η συνέπεια και η ευσυνειδησία,
αποτελούν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά του επαγγελματία ξυλουργού. Μέλλον: Το επάγγελμα εμφανίζει αρκετή ζήτηση λόγω έλλειψης εξειδικευμένων ξυλουργών, ενώ οι μέσες μηνιαίες αποδοχές κυμαίνονται σε μεσαία προς υψηλά επίπεδα. Περιβάλλον ενασχόλησης: Ο ξυλουργός απασχολείται στον ιδιωτικό τομέα ως υπάλληλος σε επιχείρηση κατασκευής επίπλων, στο δημόσιο τομέα ως υπάλληλος διαφόρων οργανισμών, τραπεζών, νοσοκομείων, εκπαιδευτικών ιδρυμάτων κ.λ.π., όπου αναλαμβάνει τη συντήρηση των επίπλων ή την κατασκευή άλλων ξύλινων κατασκευών, ή ως ελεύθερος επαγγελματίας σε δική του επιχείρηση. Επαγγελματικές συνθήκες: Ο επαγγελματίας ξυλουργός
εργάζεται ανάλογα με την εργασία που έχει αναλάβει σε
κλειστούς ή ανοιχτούς
χώρους. Το ωράριο εργασίας του είναι σύμφωνο με το ωράριο
λειτουργίας της επιχείρησης όπου εργάζεται, αλλά ορισμένες
φορές μπορεί
να επεκταθεί λόγω εποχιακού φόρτου εργασίας. |
|