Ορισμός: Ο υαλουργός είναι ο τεχνίτης που ασχολείται με την κατασκευή και την επεξεργασία του γυαλιού.

Περιγραφή: Το γυαλί είναι από τα πιο εύπλαστα υλικά. Με το γυαλί μπορεί κανείς να κατασκευάσει από απλά τζάμια για παράθυρα, μέχρι κρυστάλλινους πολυελαίους, χρωματιστά ασύμμετρα βάζα, αλλά και επιστημονικά όργανα και συσκευές. Το βασικό συστατικό του γυαλιού είναι το πυρίτιο, που υπάρχει συνήθως με τη μορφή της άμμου. Το γυαλί σχηματίζεται, όταν το μείγμα της άμμου και της ποτάσας θερμαίνεται σε υψηλή θερμοκρασία μέχρι να λιώσει. Για να γίνει η κατάλληλη επεξεργασία του γυαλιού και να πάρει το επιθυμητό σχήμα, χρειάζεται το υλικό να είναι ζεστό. Καθώς αυτό κρυώνει, διατηρεί το σχήμα που του έδωσε ο υαλουργός.
Ο υαλουργός κατασκευάζει και διακοσμεί γυάλινα αντικείμενα, χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές.
Το πρώτο βήμα για την κατασκευή ενός γυάλινου αντικείμενου είναι να τοποθετήσει ο υαλουργός ένα κομμάτι γυαλιού στο μπαστούνι φυσήματος. Στη συνέχεια, με την τσιμπίδα του δίνει στρογγυλό σχήμα. Το γυαλί είναι έτοιμο πια για να το φυσήξει ο υαλουργός και να του δώσει το σχήμα και το μέγεθος που θέλει. Στο τέλος, ο υαλουργός βάζει το επεξεργασμένο γυαλί σε ειδικό φούρνο όπου και το αφήνει να κρυώσει αργά για δώδεκα περίπου ώρες.
Το γυαλί είναι ένα από τα υλικά που ανακυκλώνονται. Συχνά τα μπουκάλια κατασκευάζονται με ανακυκλωμένο γυαλί. Ο υαλουργός δουλεύει πολύ με ανακυκλωμένο γυαλί που το λιώνει μόνος του και το ξαναπλάθει. Μπορεί ακόμα να το καλουπώσει και να του δώσει όποιο χρώμα επιθυμεί.

Προϋποθέσεις άσκησης: Ο υαλουργός δε χρειάζεται να αποκτήσει άδεια άσκησης επαγγέλματος.

Χαρακτηριστικά:
Νομοθετική κατοχύρωση:

Εκπαίδευση: Για να γίνει κάποιος υαλουργός χρειάζεται να φοιτήσει στα Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια ( ΤΕΕ ) ή στα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης ( ΙΕΚ ). Εμπειρία στο επάγγελμα μπορεί να αποκτήσει ο υαλουργός δουλεύοντας δίπλα σε έμπειρους επαγγελματίες.

Σπουδαιότητα: Ο υαλουργός με δημιουργικότητα και φαντασία προσπαθεί να δημιουργήσει όμορφα γυάλινα αντικείμενα από μη επεξεργασμένο υλικό. Η καλλιτεχνική ευαισθησία και η επιδεξιότητα στα χέρια είναι ένα άλλο γνώρισμα του υαλουργού ο οποίος διαθέτει επίσης επινοητικότητα, για να βρίσκει τις διάφορες εφαρμογές του υλικού και τον τρόπο που θα το επεξεργαστεί, ώστε το έργο του να είναι μοναδικό. Είναι απαραίτητο να είναι συνεπής και ευσυνείδητος, για να μπορεί να παραδίδει τις παραγγελίες παραγωγής μέσα στα καθορισμένα χρονικά όρια. Χρειάζεται ακόμη να έχει ιδιαίτερη επιδεξιότητα με το στόμα του, γιατί συνέχεια φυσάει το γυαλί προκειμένου να του δώσει σχήμα.

Μέλλον: Στην Ελλάδα λειτουργούν δύο εργοστάσια υαλουργίας και διάφορες βιοτεχνίες γυάλινων αντικειμένων. Τα αντικείμενα από γυαλί καλύπτουν άμεσες ανάγκες του πληθυσμού σε ευρύ πεδίο και χρησιμοποιούνται στη διακόσμηση χώρων. Παρόλα αυτά το επάγγελμα του υαλουργού δεν έχει μεγάλη ζήτηση.

Περιβάλλον ενασχόλησης: Απασχολείται αποκλειστικά στον ιδιωτικό τομέα, σε εργοστάσια και σε εργαστήρια υαλουργίας, ή ακόμη και ως ελεύθερος επαγγελματίας, διατηρώντας δικό του εργαστήριο υαλουργίας.

Επαγγελματικές συνθήκες: Ο υαλουργός εργάζεται σε κλειστό χώρο, συχνά κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες. Το επάγγελμα θεωρείται ανθυγιεινό, γιατί η κατεργασία του γυαλιού γίνεται σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες και παράγονται αναθυμιάσεις.
Το ωράριο του υαλουργού είναι συνήθως σταθερό, με πιθανές υπερωρίες σε περίπτωση που δεν έχει ολοκληρωθεί η παραγωγή. Συλλογικό όργανο που εκπροσωπεί τον επαγγελματικό αυτό κλάδο είναι το Σωματείο Υαλουργών.

Επαγγελματικές οργανώσεις: