|
Ορισμός: Ο
σκηνογράφος επιμελείται το σκηνικό διάκοσμο μιας θεατρικής παράστασης,
ενός κινηματογραφικού έργου ή μιας τηλεοπτικής σειράς.
Περιγραφή: Ο σκηνογράφος αρχικά μελετά το έργο, προσπαθώντας
να συλλάβει την προβληματική του συγγραφέα ή του σεναριογράφου. Συνεργάζεται
με το σκηνοθέτη για να κατανοήσει την άποψη, με την οποία προσεγγίζει
το συγκεκριμένο έργο. Στη συνέχεια σχεδιάζει το ντεκόρ σε ένα πλατό
ή μια θεατρική σκηνή, λαμβάνοντας υπόψη το χρώμα, τις φόρμες, την
αρχιτεκτονική διαρρύθμιση του χώρου και τη λειτουργικότητα των αντικειμένων.
Επιλέγει, υπολογίζει και παραγγέλνει τα υλικά που απαιτούνται. Τέλος,
παρακολουθεί την κατασκευή του σκηνικού διάκοσμου και επιβλέπει την
εγκατάστασή του, ελέγχοντας την ποιότητα των εργασιών μέχρι τις τελευταίες
λεπτομέρειες.
Κατά την εκτέλεση της εργασίας του χρησιμοποιεί οτιδήποτε υλικό απαιτείται
για την δημιουργία των σκηνικών όπως ξύλο, σίδερο, γύψο, γυαλί, ύφασμα,
διακοσμητικά υλικά, καθώς και όργανα σχεδίου.
Η εργασία του σκηνογράφου συμβάλλει στη σωστή παρουσίαση του έργου.
Προϋποθέσεις άσκησης: Λαμβάνει άδεια άσκησης επαγγέλματος
από το Υπουργείο Πολιτισμού, έπειτα από γραπτές και προφορικές εξετάσεις.
Οι απόφοιτοι των Ι.Ε.Κ. δεν μπορούν να αποκτήσουν άδεια και εργάζονται
ως βοηθοί.
Χαρακτηριστικά:
Νομοθετική κατοχύρωση:
Εκπαίδευση: Για να γίνει κάποιος σκηνογράφος χρειάζεται να
σπουδάσει στις Ανώτατες Σχολές Καλών Τεχνών, σε ιδιωτικές σχολές
αναγνωρισμένες από το κράτος και σε δημόσια ή ιδιωτικά Ι.Ε.Κ.
Σπουδαιότητα: Ο σκηνογράφος απαιτείται να έχει αισθητικό κριτήριο,
δημιουργική φαντασία, ταλέντο στα καλλιτεχνικά και στο σχέδιο, ευελιξία
και προσαρμοστικότητα στις διάφορες απαιτήσεις της δουλειάς και του
χώρου.
Ακόμη, ο σκηνογράφος χρειάζεται να έχει υπολογιστική ικανότητα, ικανότητα
αντίληψης χώρου και σύλληψης ιδεών. Απαραίτητη επίσης είναι η ικανότητα
επικοινωνίας, εφόσον συνεργάζεται με όλους σχεδόν τους συντελεστές
ενός θεατρικού, κινηματογραφικού ή τηλεοπτικού έργου.
Μέλλον: Η αγορά εργασίας για τον επαγγελματία σκηνογράφο είναι
περιορισμένη, αλλά η ραγδαία ανάπτυξη της ιδιωτικής τηλεόρασης και
των νέων μορφών παραγωγής, όπως είναι οι διαφημιστικές μικροταινίες,
διευρύνουν σταδιακά την αγορά και τις δυνατότητες απασχόλησης των
επαγγελματιών.
Οι αμοιβές του σκηνογράφου θεωρούνται ικανοποιητικές και παρουσιάζουν
διακύμανση ανάλογα με τη δραστηριότητα του ως επαγγελματία, το ταλέντο
και την εμπειρία του.
Περιβάλλον ενασχόλησης: Ο σκηνογράφος μπορεί να εργαστεί στο
θέατρο, τον κινηματογράφο, στην τηλεόραση ως υπεύθυνος για την εικαστική
επιμέλεια του έργου, καθώς και σε διαφημιστικές εταιρείες.
Επαγγελματικές συνθήκες: Ο σκηνογράφος εργάζεται συνήθως κάτω
από συνθήκες έντασης, άγχους και χρονικής πίεσης. Εργάζεται ομαδικά,
σε συνεργασία με το σκηνοθέτη, τον ενδυματολόγο, τους ηθοποιούς και
το τεχνικό προσωπικό. Μετακινείται συνεχώς στις θεατρικές σκηνές
ή στα τηλεοπτικά στούντιο, επιβλέποντας την εγκατάσταση των σκηνικών
καθώς και σε ανοικτούς χώρους, όπου πιθανόν να γίνονται εξωτερικά
γυρίσματα. Η εργασία του είναι περισσότερο καλλιτεχνική, χωρίς συγκεκριμένο
ωράριο και απαιτεί πολλές ώρες ορθοστασίας.
Εργάζεται συνήθως σε κλειστούς χώρους (στούντιο, θεατρική σκηνή).
Στα εξωτερικά γυρίσματα έχει να αντιμετωπίσει τις εκάστοτε καιρικές
συνθήκες οι οποίες μπορεί να του προσθέσουν περισσότερο άγχος ή φόρτο
εργασίας, λόγω πιθανής ζημιάς ή καταστροφής των σκηνικών.
Επαγγελματικές οργανώσεις: Ο σκηνογράφος εγγράφεται στην Ένωση
Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, αλλά και στο Επιμελητήριο
Εικαστικών Τεχνών.
Γενικά σχόλια: Το επάγγελμα του σκηνογράφου είναι κατάλληλο
για τα άτομα που έχουν κλίση στη ζωγραφική, τη διακόσμηση, τις κατασκευές
και τις καλές τέχνες γενικότερα. Η ζωντάνια, η δημιουργική φαντασία,
η έμπνευση και το πνεύμα της ομαδικής εργασίας αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά
του επαγγελματία σκηνογράφου.
Σημαντική είναι η συμβολή του σκηνογράφου για την επιτυχία μιας θεατρικής
παράστασης, μιας τηλεοπτικής εκπομπής ή διαφήμισης. Η καλή και προσεγμένη
δουλειά στα σκηνικά, είναι αυτή που δελεάζει αρχικά το θεατή και
τον προδιαθέτει θετικά.
|